آبشارهای شوشتر

مجموعه آسیاب‌ها و آبشارهای شوشتر در مسیر «رودخانه گرگر» که خود از شاهکارهای فنی و مهندسی ایران قدیم است، بنا شده است. رود گرگر کاملاً ساخته دست انسان است و احداث آن را به اردشیر بابکان، شاهنشاه ساسانی نسبت داده‌اند. ژان دیولافوآ باستان‌شناس نامدار فرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد کرده. این منطقه شامل سد، تونل‌ها، کانال‌های فرعی و آسیاب‌های آبی است. سد گرگر مسیر رودخانه را مسدود کرده و سطح آب را برای آبگیری تونل های حفر شده در تخته سنگ بالا می‌آورد. تونل‌های سه گانه، آب را به مجموعه هدایت کرده و به کانال‌های متعددی تقسیم می‌شوند که پس از گرداندن چرخ آسیاب‌ها، آب به صورت آبشارهایی به محوطه‌ای حوضچه مانند سرازیر می‌شود. شعر جالبی مرتبط با این بنا از فردوسی:

همي برد هر سو برانوش را/بدو داشتي در سخن گوش را/يکي رود بُد پهن در شوشتر/که ماهي نکردي بر او بر گذر

برانوش را گفت گر هندسي/پلي سازي آن جا چنان چون رسي/که ما باز گرديم و آن پل به جاي/بماند به دانايي رهنماي

سیدجعفر میراشرفی

لینک با کیفیت HD در یو تیوب:

https://www.youtube.com/watch?v=BbLkUdU0_LI

دسته:

معماری